البرز آمل

1- نرو، 3600 متر فرم آلپی دارد و نزديک قله صخره ای است.جبهه شمالی آن  از سليمان دره صعود می شود.

2- قدمگاه، 3650 متر از گردنه گدوک صعود می شود.

3- خطير کوه

می باشد. ارفع کوه در دسترسترين قله اين منطقه است.

جبهه هاي صعود به قله ارفع كوه: اين قله 3  جبهه صعود دارد:

1-غربی: از ارفع ده صعود می شود و کوتاهترين مسير است.

2-شمالی: از دوآب صعود می شود و طولانی ترين مسير است.

3-جنوبی: از ويسه سر صعود می شود و مسيرش 1 ساعت از غربی طولانی تر است.  

بافت گياهي و حيواني : نوع مسير به صورت پاكوب جنگلي بوده و منطقه داراي خرس ، خوك و گرگ مي باشد . پوشش گياهي شامل گلابي وحشي (همرو) ،‌ازگيل وحشي ، گوجه وحشي ، خرمالوي وحشي ، وليك قرمز و سياه ، زرشك ، توت فرنگي وحشي ، و تمشك است. همچنين جنگلي متراكم و متنوع با درختهايي نظير سرخدار ، توسكا  و نوع كمياب درخت سردار يا راش ، زرشك ، افرا بر جذابيت هاي جنگلي  اين منطقه افزوده است . اين منطقه به لحاظ قرار گرفتن در ارتفاعي خاص همواره در پوششي از مه قرار دارد. بهترين فصل صعود بهار و پاييز مي باشد. (برگرفته از وبلاگ مهران کوه) 

گزارش صعود :

با توجه به تجربۀ اول گروه البرز برای صعود به قلۀ ارفع کوه، با هماهنگی با همنورد قائمشهری آقای ابراهیم پور، قرار شد یک راهنمای محلی در این صعود ما همراهی کند. طبق تصمیم کادر سرپرستی مسیر رفت از جناح جنوبی یعنی روستای وسیه سر و مسیر برگشت از روستای ارفع ده تعیین گردید.

در ساعت 45/5 صبح با چند دقیقه تاخیر آمل را به قصد روستای وسیه سر ترک می کنیم. برای رسیدن به روستای وسیه سر بعد از ورود به جادۀ فیروزکوه و طی حدود 70 کیلومتر به مسیر فرعی گنبد سرخ آباد      می رسیم. مسیر فرعی تا روستای وسیه سر حدود 4 کیلومتر است. لازم به ذکر است برای رسیدن به روستای ارفع ده، قبل از مسیر گنبد سرخ آباد، روبروی رستوران چاپارخانۀ سوادکوه و جنب پست امدادی هلال احمر مسیر فرعی وجود دارد که ما را به روستای ارفع ده می رساند.

در ساعت 45/7 به روستای وسیه سر می رسیم. بعد از ملحق شدن راهنمای محلی و بستن کوله ها در ساعت 8 به سمت قلۀ ارفع کوه حرکت می کنیم. با رانندۀ مینی بوس هماهنگ می کنیم تا در روستای ارفع ده منتظر ما باشد. مسیر صعود از روستا به سمت شمال می باشد. در طول مسیر در محلی به نام سنک چال چشمۀ آبی وجود دارد که قرار است صبحانه را در آن محل بخوریم. مسیر حرکت تا حدودی با پاکوب مشخص است اما چون این جناح، مسیر صعود اصلی نیست در بعضی نقاط پاکوب از بین رفته است. در ساعت 00/9 به محل چشمه می رسیم. با برپا کردن آتش چای آماده کرده و صبحانۀ کاملی را در این محل می خوریم. در ساعت 00/10 حرکت به سمت قله را از سر میگیریم. در مسیر جنگلی به نقطه ای می رسیم که مسیر صعود از دو جناح به یکدیگر می رسد. از این به بعد مسیر صعود کاملاً با پاکوب مشخص است. بعد از اتمام مسیر جنگلی به یک صخره می رسیم که همچون دیواری جلوی مسیر را سد کرده است. از حاشیۀ سمت چپ صخره مسیر را پی می گیریم و بعد از رسیدن به بالای این صخره در حالیکه پوشش جنگلی کاملاً به پایان رسیده است قله در روبروی ما خود نمایی می کند. با معلوم شدن قله حرکت با ریتم سریعتری دنبال می شود. در ساعت 00/13 در حالیکه شور و هیجان در تک تک اعضای گروه موج می زند به قله می رسیم. دیدن دماوند از فراز این قله بر شعف اعضای گروه می افزاید. بعد استراحتی مختصر، خواندن سرود ملی ای ایران و به جا آوردن مراسم هیپ هیپ هورا در ساعت 30/13 به سمت پایین حرکت می کنیم.

لازم به ذکر است بر فراز قله جانپناهی قرار دارد که ظرفیت آن حدود 12 نفر است و برای شب مانی محل مناسبی می باشد. در این جانپناه بخاری هیزمی نیز قرار دارد. نکته قابل توجه دیگر بر فراز قله، یادبود همنورد خوب مازنی آقای علی خوارزمی که در خط الرس توچال به شهدای کوهستان پیوست به چشم می خورد که حسی از تاثر و افتخار را در اعضای گروه بر می انگیزد.

در ساعت 35/3 با عبور از مسیر پاکوب که پوشیده از برگ درختان بلوط است به روستای ارفع ده می رسیم. ناهار را در محل امامزاده ای  در این روستا می خوریم و در ساعت 25/4 به سمت آمل حرکت می کنیم. 

اعضای گروه : سعید احمدیان. قربانعلی افراز. رحمان اسماعیلی. غدیر اسماعیلی. سیف الله سیفی. علی اکبر وطن پور. قدرت فرخی فر. احمد اکبری. محسن پورفلاح. امید پورفلاح. بهمن طاهری. حمید صالحی مشائی. نینا محمودی. سجاد پیش نماززاده. عباس بوستانی. محمد بوستانی. حسن درزی. اسدالله فتحی